Çocukluğumun İzmir'i
Eski İzmir'de Konak Meydanı - Saat Kulesi
bir evimiz vardı Karataş'ta
pencerelerinden deniz görünür.
kayıklar, yelkenliler, vapurlar dizilmiş rıhtıma
aralarından martılar süzülür.
bir evimiz vardı Karataş'ta,
cumbasında annem oturur.
"Burhan Cahid"in "Ayten"ini okurdu gün boyu.
benim bakışlarım "Türkan"ların balkonunda,
belki gözlerim gözlerine takılır.
bir evimiz vardı Karataş'ta,
yaz geceleri sahilden şarkılar duyulur;
"Suzan Yakar" derdi babam "İsmet"te okuyor.
sonra efkarla rakısını yudumlar
ve uzar giderdi gecelerinde İzmir'in:
"gönlümde hazan bülbülü var"
hiç unutamadım çocukluğumun İzmir'ini
ne kadar arsamız vardı oynayacak.
Karataş'ta otururduk ama,
bir koşu uzaktaydı çocuk adımlarımıza,
"Bahribaba", "Sarıkışla", "Konak".
ilk "Lidaki"yi "Karantina"da tuttum,
pırıl pırıldı ve bereketliydi deniz
bembeyaz yalıların önünde yüzerdik "Göztepe"de,
bir girince suya çıkmak istemezdiniz.
hele insanları İzmir'in, hele insanları;
hepsi dost, hepsi sevecen:
yüreklerinde onulmaz dertleri de olsa
gülücüklerini birbirinden esirgemeyen
hiç unutmadım çocukluğumun İzmir'ini
gözümde tüter hala o merdivenli sokak
akasyalara takılan allı morlu uçurtmam
ve beyaz bulutları "Kadifekale"ye savuran imbat.
gönül telimde bir hüzünlü anıdır şimdi,
yitip giden ne varsa çocukluğumun İzmir'inden,
yorgun gözlerimde bir damla yaş
ve titreyen dudaklarımda bir eski şarkı...
"Kalbim yine üzgün, seni andım da derinden"
M. SELÇUK SATI
12/11/2008 | Kategori:IZMIR VE EGE SIIRLERI| (0) Yorum yaz! Bağlantı
<<Önceki Sayfa |/|Sonraki Sayfa>>
