Yer, Dario Moreno Sokağı

İzmir, Dario Moreno Sokağı
Asansör'den seyrediyoruz güneşin batışını
yer, Dario Moreno sokağı
vakit, akşam üzeri...
ayaklarımızın altında İzmir,
başımızın üzerinde bulutlar;
yakamozlanıyor denizde sevda
tenimizi ürperten deli rüzgar...
yer, Dario Moreno sokağı
vakit, akşam üzeri...
kızılsaçlı bir kız, alevbaşlı bir erkek
neme gerek isim koymak güneşin batışına...
gözlerim ışıl ışıl, yanımda sen
bırakmışım kendimi zamanın akışına...
yer, Dario Moreno sokağı
vakit, akşam üzeri...
ben çılgın, sen serseri...
ve İzmir'e sevdalı deli yüreklerimiz
bir güneşin batışı, yepyeni başlangıçlar
küçücük, yumruk kadar bir et parçası yürek
yüreği yürek yapan damıtılmış sevdalar...
gün son ışıklarını da çekiyor tenimizden
belli ki başkaları bekliyor, başka yerlerde
sokaklarda, evlerde, yollarda, caddelerde
bilinmez bir ülkede güneş doğuyor şu an
tanımadık birinin saat zili çalıyor
yabancı bir ülkede sabah olmakta, ama
bizim İzmir'imizde henüz akşam oluyor...
sokak ışıkları ve trafik lambaları
caddeler ışıl ışıl karanlığın içinde
gölgeler gökyüzünü, boşlukları kaplıyor
gidişinde, bir hüzün, bir yalnızlık, burukluk var güneşin
öylesine güzel ki karanlığın gelişi,
öylesine korkunç ki bu ansızın değişim...
ben yalnızlığın her türlüsünü gördüm
yaşamamıştım böylesini...
tekbaşınalık sanırdım yalnız kalmayı
oysa ki, beraber yaşıyoruz burada yalnızlığı
sen ve ben ve karanlık ve İzmir...
ve sokaklar, lambalar ve gecenin gelişi...
kollarının arasına alarak saklayışın
milyon yıldır kalbimde yatan gizli korkağı
bir ağustos günü yaşadığımız...
vakit, akşam üzeri...
yer, Dario Moreno sokağı...
YEŞİM ANAR





